Болмыс ұғымы

Қазақстан Республикасы Денсаулық  сақтау министрлігі

Семей Мемлекеттік Медицина  Университеті

Әлеуметтік-гуманитарлық пәндер  кафедрасы

 

 

 

 

 

 

                                         Орындаған: Байкалов А.

                              ЖМФ 237-топ

                                          Тексерген: Купанова С.А

 

Семей-2012 жыл

I Кіріспе.

II. Негізгі бөлім.

 2.1 . Болмыс ұғымы

2.2  . Материяның ғылыми философиялық ұғымының қалыптасуы

2.3. Қозғалыс және оның негізгі формалары.

III.Қорытынды.

IV.Қолданылған әдебиет

 

Жоспар

• Болмыс  ұғымы-философияның  ең  ежелгі әрі маңызды категорияларының бірі.  Ол жалпылай алғанда  <<бар болу>>, <<өмір сүру>> проблемасын қамтиды. <<Болмыс>> түсінігінің  арғы түбірінде <<болу>>,<<бар болу>> деген мағынаның жатқанын аңғару қиын емес. Бұл түсінік адамның айнала қоршаған ортаны біртұтас әлем есебінде танып-білуге ұмтылуынан туындаған.

Бізді қоршаған дүниені тани  біле келе мұнда абьсолюттік  түрде таным сеніп қалған өзгермейтін  еш нәрсе жоқ екенін бәрі  де қозғалыста болатынын және  бір формадан екінші формаға  ауысып отыратынын көрсетеміз. Барлық  материялдық обьектілерді элементарлық  бөлшектердің, атомдар мен молекулалардың  қозғалысы болып жатады, әрбір  обьект өзін қоршаған ортамен  өзанра әрекеттес болады, ал бұл  өзара әрекет белгілі бір формадағы  қозғалысты қамтиды

Кез келген бейне жермен салыстырған  да тыныштықта тұратын денеде  галантиканың басқа жұлдыздарына  қатысты тұрғанда алғанда жермен  бірге күнді айнала қозғалады: Ал басқа жұлдыздар системасына  қатысты тұрғыдан алғанда голактикада  қозғалады.

Егер тұрақты қатты денелерді  алсақ біз олардың құрылысының  тұрақтылығын және сыртқы формасы  өздерінің құрамындағы микробөлшектердің  белгілі бір өзара әрекетіне  тәуелді екенін көрсетеміз, ал  кеңістік пен уақытта өріс  алатын кез келген өзара әрекеттің  өзі қоғалыс болып табылады, дәл  сол сияқты кез келген қозғалыста  материяның түрлі элементтерінің  өзара әрекеті болады.

Ең жалпылама мағынада алғанда  қозғалыс дегеніміз кез келген  өзгеріс. Қозғалыс дегенміз материяның  жалпыға ортақ атрибуты, оның  өмір сүру тәсілі. Дүниеде қозғалыссыз  материяның болмайтыны сияқты  материяссыз қозғалудың да болуы  мүмкін емес.

• Г.Гегель шынайы болмыс - <<абсолютті идея>> деп тұжырмдайдады. Ол Платон арнасын жалғастыра отырып,болмыс  мәселесіне объективті  идеализм тұрғысынан келгенімен, ең бастысы,болмыс  ұғымына диалектикалық сипат беріп, даму процесінде қарастырды
• Л.Фейербах  болса шынайы болмыс-табиғат, ал табиғаттың ғажап туындысы әрі жетістігі-адам деп есептеді.
• К.Маркс пенФ.Энгельс философияға <<қоғамдық болмыс>> деп аталатын жаңа түсінік енгізді.

• Қоғамның қызмет атқару,өзгерісі мен дамуы объективті заңдылықтарға бағынады және оның  материалдық  негізі бар,деп тұжырымдады олар.
• Болмыс философиялық проблема есебіндегі екінші қыры мынаған саяды: табиғат,қоғам,адам,ойлар,идеалар-бәрі тең өмір сүру түрлері  әр қилы, сөйте тұра олар
• Бар болу арқылы шексіз де тұрақты дүние құрамында екендігі.

Бұл  аса маңызды қағиданы  қарсыдан пайымдау әдісімен дәлелдеуге  болады. Айталық, іштей, сырттай да, қозғалыста болмайтын әйтеуір  бір материя формасы бар делік. Қозғалыс өзара әрекет болғандықтан  мұндай шартты материяда ешбір  ішкі не сыртқы байланыс, не  өзара әрекет болмауы тиіс. Ал  мұндай жағдайда материяның құрылысы  болмай оның құрамына ешқандай  элементтер енбеуге тиіс өйткені  өзара әрекетке қабілетті болмағандықтан, ол элементтер бірігіп, материяның  беліглі бір формасын жасай  алмас еді.

Мұндай материядан еш нәрсе  пайда болмайды, өйткені оның  ешқандай байланысы не өзара  әрекеті жоқ. Басқа денелерге  ешбір әсер ете алмаған соң, ол өзінің өмір сүруде екенінде  өзара нәрсемен көрсете алмайды. Оның ешқандай қасиеті болмайды  өйткені кез келген қасиет  денеміз – ішкі және сыртқы  байланыс өзара әрекеттің нәтижесі  қасеиттің өзара әрекетпен ғана  айқындалады.

Ақырында оны адамдар да танып  біле алмас еді өйткені кез  келген сыртқы затты тек олардың  біздің формасы дап кең таралған.Тірі  организмдердің бәрі де ашық  системаларға жатады. Қоршаған ортамен  үнемі заттар және энергия  алмаса отырып тірі организм  үздіксіз өзінің құрылысы мен  функциясын қайта жасап отырады  олардың атносителді салыстырмалы  тұрақтылығын сақтайды заттар  алмасуы нәтижесінде ткандер  өзінің клеткалық құрамын үнемі  өзі жаңартып отырады.