Антонімы ў беларускіх прыказках і прымаўках

Прыказкі і прымаўкі, або пагаворкі, належаць да найбольш кароткіх жанраў вуснай народнай творчасці. Яны ж з’яўляюцца найбольш пашыранымі, масавымі фальклорнымі творамі, бо прыказкамі і прымаўкамі ў штодзенным жыцці карыстаюцца ў той або іншай меры амаль усе людзі для падмацавання сваіх думак і меркаванняў, для ажыўлення і ўпрыгожвання сваей гаворкі, надаючы ей большую яркасць і выразнасць. У народзе вядомы нават асобны дзеяслоў прыказаць – “падмацаваць прыказкаю, прымаўкаю, параўнаннем, добразычлівым ці зламоўным пажаданнем” [9.стар.100] сваю мову.

1. Уводзіны
2. Асноўная частка
2.1 Сутнасць паняццяў “антанімія” і “антонімы”
2.2 Класіфікацыя антонімаў паводле марфалагічнай структуры
2.3 Класіфікацыя антонімаў паводле прынадлежнасці да часцін мовы
2.4 Класіфікацыя антонімаў паводле характару семантычнай супрацьлегласці
2.5 Выкарыстанне семантычных асаблівасцей антонімаў для дасягнення стылістычных мэт
3 Заключэнне
4 Спіс выкарастанай літаратуры